jueves, 7 de agosto de 2008


Unha vez tiven un cravo
cravado no corazón,
i eu non me acordo xa se era aquel cravo
de ouro, de ferro ou de amor.
Soio sei que me fixo un mal tan fondo,
que tanto me atormentou,
que en día e noite sin cesar choraba
cal chorou Madanela na pasión.
«Señor, que todo o podedes,
-pedinlle unha vez a Dios-
daime valor para arrincar dun golpe
cravo de tal condición».
E doumo Dios e arrinqueino,
mais... ¿quen pensara...? Despois
xa non sentín máis tormentos
nin soupen que era delor;
soupen só que non sei que me faltaba
en donde o cravo faltou,
e seica, seica tiven soidades
daquela pena... ¡Bon Dios!
Este barro mortal que envolve o esprito
¡quen o entenderá, Señor...!

sábado, 28 de junio de 2008

lunes, 9 de junio de 2008

.....

POR FIN!!!! ya he hecho mi primer examen, para el que he estado estudiando 15 horas diarias las ultimas 2 semanas... eso si que es admirable, :p.
No se si lo aprobare... muy justa voy del segundo, porque señores, hoy he hecho 4 examenes habiendo dormido 5 horas.... puff, nunca en mi vida habia estado tan cansada, no me respondia ni la mano al escribir modulacion covalente.. que coño es eso?? pues no lo se xDD
Lo que he hecho al llegar fue... hablar por telefono, y escuchar, no se por que...quizas porque me recuerda a londres quizas, que es epoca de relax(aunque con duro trabajoxD) esto:



sorprendente la mente humana, capaz de almacenar... no se cuantas formulas organicas, y 50000 nombres, quien fuera superdotado!!!!

jueves, 22 de mayo de 2008

Horas de estudios

Aburrimiento sin fin, sueño, memoria cansada y olvidadiza... que asco!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Quiero que se acabe ya... pero al mismo tiempo no... sniff sniff, no quiero ver cuantas suspendo!!!!!!!!!!
puag, odio la biblioteca. Es lo unico que se aprende de verdad.... ¬¬

Asco!!!! quiero un poco de esto:
Con un libro entre las manos, tranquila y buena compañia...

jueves, 15 de mayo de 2008

Mi pequeño LSD


El otro dia que estaba un poco choff me compre a un pequeño animalito... un hamster! xD. Le puse LSD, en honor a la droga, que actua como un antidepresivo. Si era chica se iba a llamar serotonina, pero ... como es indeterminado.. pues un nombre bivalente le viene de perlas :p.
Bueno bueno, pues como hoy no me apetecia estudiar... llame a Yas! y se nos ocurrio hacer un laberinto para nuestro amigo. Y... yo no se que piensan los psicologos de estas cosas... pero a mi me resulto... bastante inutil como experimento esclarecedor de la mente ratonil, pero muy util como pasatiempo.
Os dejo fotos de LSD en accion, y de nuestra gran obra de arte ...jijijiji


Aqui vemos lo precioso que es... :D


En vez de ir por donde habia que ir... el suelo, iba escalando por todas partes. Que listo es! que bien se lo paso, y descubrimos que lo que mas le gusta es el jamon xD.

martes, 22 de abril de 2008

Estupideces en un dia estúpido


Aprendemos lentamente, inconscientes en todo momento. Ciegos. Llevados por la corriente de masas. Encrucijada tras encrucijada, error tras error, comprendiendo poco a poco que nada sirve.
Imaginamos la existencia de un destino, determinismo acoplado al libre albedrío. Deseamos a un Dios todopoderoso, imploramos su ayuda. Sumisos ante una vida ya construida, los pilares sociales impuestos bajo la ignorancia global.

Tela previamente confeccionada, abrigo tras una opinión aterradora llevada de la mano de unos cuantos. Famosa mayoría.

Ideas impregnadas en el perfume del hogar. Niños ya siendo adultos, adultos siendo tan niños como en el preciso momento de concepción.
Longevidad in crescendo, con un carpe diem insustancial que no lleva a ninguna parte, sino a la inhibición de toda inteligencia.
Comodidad por decisión.
Inercia por ideas.

martes, 15 de abril de 2008


CONFUSION

Mi corazón
¿es tu corazón?
¿Quién me refleja pensamientos?
¿Quién me presta
esta pasión
sin raíces?
¿Por qué cambia mi traje
de colores?
¡Todo es encrucijada!
¿Por qué ves en el cielo
tanta estrella?
¿Hermano, eres tú
o soy yo?
¿Y estas manos tan frías
son de aquél?
Me veo por los ocasos,
y un hormiguero de gente
anda por mi corazón.

Federico García Lorca (1898 - 1936)